Στυλλού Παντοπίου – Χριστοφή: «Η Φόνισσα της Κύπρου»

Στυλλού Παντοπίου – Χριστόφη, η Κύπρια φόνισσα που σκότωσε ως νύφη την πεθερά της και ως πεθερά την νύφη της. Μια ιστορία που συγκλόνισε τόσο την Κύπρο όσο και την Αγγλία.

 

Η Στυλλού Παντοπίου – Χριστόφη γεννήθηκε λίγο πριν το 1900, σε ένα μικρό, απομονωμένο χωριό της Κύπρου, από πολύ φτωχή οικογένεια. Μεγάλωσε σε ένα πολύ βίαιο και άγριο οικογενειακό περιβάλλον. Λόγω της κακής οικονομικής κατάστασης της οικογένειας της, αναγκάστηκε από πάρα πολύ μικρή να δουλέψει στα χωράφια και έτσι δεν πήγε πότε σχολείο.

Από την Έφη Τρίμμη

Παντρεύτηκε στα 25 της έναν πάμπτωχο συχωριανό της και μαζί του απόκτησε έναν γιο, τον Σταύρο. Η οικογένεια αντιμετώπιζε πολλές δυσκολίες, αφού το μόνο που είχαν προς επιβίωση ήταν ένα πολύ μικρό χωράφι με ελιές.

Ο φόνος της πεθεράς της

Λόγω της κακής οικονομικής κατάστασης που βρισκόταν η οικογένεια, η  Στυλλού με τον άντρα της και τον γιο τους Σταύρο συγκατοικούσαν μαζί με την πεθερά της. Η πεθερά ασκούσε μεγάλη επιρροή στον άνδρα της και αυτό έφερνε άγριους καβγάδες.

Το 1925 μετά από έναν πολύ μεγάλο καβγά που είχε με την πεθερά της, στο μυαλό της μπήκε η ιδέα να την σκοτώσει, όπως και έγινε. Με την βοήθεια από δύο συγχωριανές της, οδήγησε την πεθερά της σε μια ερημική περιοχή. Εκεί, την σκότωσε με φρικτό τρόπο, βάζοντας στο στόμα της αναμμένο δαυλί.

Παρότι ήταν η βασική ύποπτη δεν καταδικάστηκε πότε, καθώς δεν υπήρχαν αρκετά στοιχεία εναντίον της. Η Στυλλού μαζί με τις δύο συνενοχές στο άγριο αυτό έγκλημα, ορκίστηκαν πως δεν θα μίλαγαν πότε σε κανέναν. Έτσι, λόγω αμφιβολιών γλίτωσε και δεν μπήκε καμία τους στη φυλακή. Ο άνδρας της μετά τον θάνατο της μητέρας του την εγκατέλειψε αφήνοντας την μόνη να μεγαλώσει τον γιο τους.

Το 1941, κατά την έναρξη του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου, ο νεαρός Σταύρος έφυγε για το Λονδίνο, όπου εργάστηκε σαν σερβιτόρος στο Cafe de Paris. Εκεί, γνώρισε την πανέμορφη Εβραία σύζυγο του Hella Bleicher, η οποία είχε μεταναστεύει από την Γερμανία στην Αγγλία για να γλυτώσει από τους Ναζί. Το ζευγάρι απέκτησε τρία παιδιά.

Η επίσκεψη που άλλαξε τις ζωές όλων

Η Στυλλού έμενε μόνη της στην Κύπρο και μετά την λήξη του πολέμου αποφάσισε να πάει στον μονάκριβο γιο της. Είπε πως ήθελε να τον επισκεφθεί και να γνωρίσει τα εγγόνια και την νύφη της. Ο γιος της πίστεψε ότι θα τον επισκεπτόταν για ένα μικρό χρονικό διάστημα, αλλά αυτή μάλλον είχε άλλα σχέδια.

Το 1953 πήγε στο Λονδίνο και κάποια στιγμή δήλωσε στον γιο της πως τελικά θα μείνει εκεί για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ως πεθερά η ίδια πλέον, άρχισε να επεμβαίνει στη ζωή του ζευγαριού με έντονο και άσχημο τρόπο.

Η δική της συντηρητική Κυπριακή νοοτροπία και της νύφης της η αρκετά εξελιγμένη Γερμανική νοοτροπία ήταν αρκετά διαφορετικές. Έτσι, σταδιακά ξεκίνησε να αναλαμβάνει και την ανατροφή των παιδιών, μετατρέποντας την ήρεμη οικογενειακή ζωή του γιου της σε κόλαση, αλλά κυρίως της Hella.

Η Hella δεν άντεχε αυτή την κατάσταση και την κακομεταχείριση της πεθεράς της έπη ένα έτος. Τον Ιούλιο του 1954 λοιπόν παρακάλεσε τον άνδρα της να της πει να φύγει από το σπίτι τους και να επιστρέψει στην Κύπρο.

Ο Σταύρος, με σκοπό να διατηρήσει την ηρεμία της οικογένειάς του και της γυναίκας του συμφώνησε. Ανακοίνωσε στην μητέρα του την απόφαση του και της ζήτησε να γυρίσει πίσω στην Κύπρο.

Η Στυλλού δεν μπόρεσε να δεχτεί ότι ο μονάκριβος γιος της, τον οποίο μεγάλωσε με τόσα βάσανα, προτιμάει περισσότερο την “ξένη” γυναίκα από την ίδια του τη μάνα. Τότε, αποφάσισε να την σκοτώσει και να την βγάλει από την μέση.

Ο φόνος της νύφης της

Το βράδυ τις 29 Ιουλίου του 1954 η Στυλλού μαζί με την Hella βρισκόταν μόνες στο σπίτι, καθώς ο Σταύρος είχε πάει για δουλειά. Τότε, σε μια ανύποπτη στιγμή, η Στυλλού άρπαξε έναν βαρύ μαντεμένιο δίσκο όπου έβαζαν τις στάχτες από το τζάκι και χτύπησε την νύφη της πολύ δυνατά στο κεφάλι.

Η Hella έπεσε αιμόφυρτη στο πάτωμα και τότε η Στυλλού πήρε ένα μαντήλι και την έπνιξε. Ο πνιγμός ήταν τόσο βίαιος που στο τέλος χρειάστηκε να κόψει το μαντήλι για να το ξετυλίξει από τον λαιμό της, όπως είπαν οι αρχές.

Αφού έβγαλε το μαντίλι από το λαιμό της την μετέφερε εκτός σπιτιού, περιέλουσε το άψυχο σώμα της με παραφίνη και την έκαψε στην αυλή του σπιτιού. Πριν την κάψει όμως, έβγαλε την βέρα από το χέρι της και την έκρυψε στο δωμάτιο της. Ως λάφυρο είπαν οι ψυχολόγοι.

Τα ξημερώματα επέστρεφαν στο σπίτι τους ο κύριος και η κυρία Μπέρστοφ και όπως δήλωσαν είδαν ξαφνικά μία γυναίκα να τρέχει επάνω τους φωνάζοντας. Η αλλοδαπή γυναίκα μιλώντας σπαστά αγγλικά φώναζε: «Σας παρακαλώ, ελάτε. Φωτιά. Τα παιδιά κοιμούνται.»

Οι Μπέρστοφ έτρεξαν στο σπίτι που τους έδειξε, αλλά είδαν μια φωτιά στην αυλή να σβήνει και ένα καμένο σώμα στο έδαφος. Τότε κάλεσαν την αστυνομία.

Όταν έφτασε η αστυνομία, η Στυλλού Παντοπίου – Χριστόφη προσπαθούσε να τους πείσει πως άκουσε τις φωνές της νύφης της και κατεβαίνοντας να την βοηθήσει είδε κάποιον να φεύγει μέσα στο σκοτάδι. Αφού της έβαλε φωτιά.

Όμως, η αστυνομία του Λονδίνου και η Scotland Yard δεν ήταν όπως αυτή της Κύπρου. Δεν την πίστεψαν εξαρχής και έκαναν αναλυτικότερη έρευνα. Βρήκαν το κομμένο μαντίλι στον σκουπιδοτενεκέ, στο λαιμό του πτώματος τα σημάδια του πνιγμού και τέλος στο κομοδίνο της Στυλλού την βέρα της Hella.

Η καταδίκη και η εκτέλεση της

Τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς ξεκίνησε η δίκη της Στυλλού. Ο γιος της προσπάθησε να την βγάλει τρελή, αλλά εκείνη δεν το δέχτηκε λόγω υπερηφάνειας, δηλώνοντας «Είμαι φτωχή και αγράμματη, αλλά τρελή δεν είμαι».

Ωστόσο, ο ψυχίατρος που την εξέτασε στην φυλακή, κατέληξε ότι έπασχε από παραληρητική διαταραχή. Πίστευε πως η νύφη της ήθελε να της κάνει κακό επειδή της έλεγε πως δεν ανέτρεφε σωστά τα εγγόνια της. Επίσης πως είχε σκοπό στο μέλλον να μην της επέτρεπε να ξαναδεί τα εγγόνια, αλλά και τον γιο της.

Η Στυλλού Παντοπίου – Χριστόφη εκτελέστηκε δια απαγχονισμού στην φυλακή Holloway, στις 15 Δεκεμβρίου το 1954, από τον δήμιο Albert Pierepoint. Ο γιος της δεν παραβρέθηκε στην εκτέλεση της ποινής, ενώ έξω από την πύλη περίμενε πλήθος κόσμου την επιβεβαίωση της καταδίκης.

Η Στυλλού οδηγήθηκε στην κρεμάλα και πέθανε μόνη της, με μεγάλη κατακραυγή του κόσμου που βρισκόταν στις πύλες της φυλακής. Τελευταία της επιθυμία ήταν να βάλουν απλά έναν σταυρό στον χώρο όπου θα ταφεί, πράγμα που έγινε.

Το 1971 χρειάστηκε να γίνουν κάποιες εργασίες στους χώρους της φυλακής Holloway και κρίθηκε απαραίτητο να γίνει εκταφή όλων των γυναικών που είχαν εκτελεστεί εκεί. Ο τάφος της Στυλλού καταστράφηκε και τα οστά της τοποθετήθηκαν σε ομαδικό τάφο μαζί με αυτά άλλων τεσσάρων γυναικών.

Από τότε και για 22 χρόνια στο σημείο δεν υπήρχε τίποτε, αλλά το 1993 τοποθετήθηκε μια λιτή ταφόπλακα. Εκεί πλέον αναγράφονται τα ονόματα των γυναικών και η ημερομηνία θανάτου/απαγχονισμού τους.

Η ιστορία της Στυλλού Παντοπίου – Χριστόφη, της φόνισσας της Κύπρου, προβλήθηκε από το BBC, ενώ έγινε και επεισόδιο στη πολύ γνωστή τηλεοπτική σειρά Deadly Women.

Πηγή φωτογραφιών: hallocy.com, wikiwand.com, thecaller.gr, mixanitouxronou.gr